Tijdens onze urbex reis door Italië stond alles in het teken van natuur en verval. Niet alleen de landschappen, maar vooral de verlaten gebouwen waar de natuur langzaam het bezit heeft overgenomen. Wat deze reis extra bijzonder maakte, was dat ook dieren deel uitmaakten van deze wereld. Niet als toevallige bezoekers, maar als nieuwe bewoners van plekken waar ooit mensen leefden.

We nemen jullie vandaag mee tijdens een zomerdag vol urbex in Italië. Een dag waarop alles samenkwam wat urban exploring zo bijzonder maakt. Verstilde schoonheid, onverwachte ontmoetingen en verlaten plekken die je pas echt begrijpt als je er zelf doorheen loopt.

Wat een bizar urbex-jaar was 2025. Als ik terugkijk, voelt het als één grote droom waarin we een recordaantal verlaten locaties hebben bezocht. Onze passie voor urban exploring bracht ons dit jaar over alle grenzen: van de verborgen parels in Nederland tot het mysterieuze Abbandonatta Italia, de poëtische Lieux abandonnés in Frankrijk en de rauwe Verlassene Orte in Duitsland. Eigenlijk brachten we meer weekenden door in het buitenland dan in eigen land. In Nederland zijn de verlaten gebouwen op de kaart immers schaars; ze worden vaak snel gesloten of overspoeld door het grote publiek.

Het grootste verlaten château dat wij ooit hebben betreden. Alles was nog aanwezig qua inrichting. Chateau Telescope werd deze locatie genoemd, maar dat is slechts één van de vele namen die dit château rijk kan zijn.

Urbex Goes Wrong. Een veelgehoorde kreet op TikTok waarbij iemand over een grassprietje struikelt en er eigenlijk niks aan de hand is. Deze keer ging het helaas echt fout. Gelukkig met een goed einde.

Frankrijk, hier zijn we dan. Nog geen 200 meter over de grens of daar schijnen acht mannen met zaklampen richting onze auto. Het duurde slechts enkele seconden voordat we ze zagen naderen met zwaailichten. Voor ons toch niet? Jawel, voor ons. Voor en achter, sirenes en een bord dat overduidelijk maakte: volgen die handel.